Tabernakel

Naar de plaats waar de gastheren zijn opgeslagen, zie tabernakel.

Volgens de Bijbel, de Tabernakel, in het Hebreeuws genaamd Misjkan, werd de draagbare heiligdom gebouwd door de Israëlieten onder de instructies van God aan Mozes op de berg Sinaï. Niet te verwarren met de Tempel van Jeruzalem, gebouwd in de tiende eeuw BCE

De Tabernakel is ook bekend als tent der samenkomst en was een reizende heiligdom Yavheh. Het is het eerste voorbeeld van gezamenlijke heilige ruimten in Hebreeuwse cultuur, waarbij op zijn beurt de eerste symbolische creaties van kunst met een unieke monotheïstische Joodse liturgisch karakter.

Hij is wel de "Aardse Sanctuary" en, volgens de interpretatie van het christendom, vergelijkt en contrasteert met de 'hemelse heiligdom "van de christelijke Bijbel.

Beschrijving

Instructies voor de bereiding van de Tabernakel, de werktuigen en gebruiksvoorwerpen, evenals de kleren van de hogepriester van Israël, worden gedetailleerd beschreven in het boek Exodus, hoofdstukken 25-31.

De tabernakel was een rechthoekige ruimte van 30 ellen lang en 10 breed en hoog. Hij had twee divisies:

  • De heilige Plaats 20 voet lang, met de zevenarmige kandelaar, de tafel van de toonbroden en het altaar waar de parfums en wierook gebrand.
  • De heilige Plaats of Heilige der Heiligen werd bewaard, waar de Ark van het Verbond en waar de relieken van Exodus, dat is, de tabellen van de wet, de staf van Aäron en het manna wordt bewaakt.

Een mooie sluier opgeschort vier houten kolommen bedekt met bladgoud dat de Heilige Plaats gescheiden van het Heilige der Heiligen. De sluier had een dikte van ongeveer 10 centimeter stevig leer, zodat als twee mensen hangen op en neer op de uiteinden van een mes kon geen kant hebben.

De ruimte rond de tent atrium genoemd. Hier, aan de deur van de tent was het brandofferaltaar, waar het vlees van geslachte dieren worden verbrand als een offer. Er waren ook een groot vol met water en container genoemd wasbekken, waar de priesters wasten hun handen en voeten voor de uitoefening van de functies van zijn bediening. De Tabernakel had een atrium waren gevestigd, waar degenen die kwamen om God te aanbidden, of dat ze niet oorspronkelijk een deel van de stammen van Israël.

Partij

Het Loofhuttenfeest, in het Hebreeuws genaamd "Soekot" is één van de belangrijkste feesten van de Israëlieten. Het wordt gevierd in de maand Tishri en duurt zeven dagen waarin woont in tenten en shelters in het geheugen van de tijd dat de Israëlieten onder hen voor het invoeren van het Beloofde Land had geleefd.

De Tabernakel in de collectieve verbeelding

Bijlagen Tabernakel

(0)
(0)
Vorige artikel Diane Setterfield
Volgende artikel Ferrocarril de Antioquia

Commentaren - 0

Geen reacties

Voeg een Commentaar

smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile
Tekens over: 3000
captcha