Christian Wolff

Christian von Wolff, ook wel bekend als Christian Freiherr von Wolff, was een Duitse filosoof die een uitstekende invloed op de rationalisten budgetten Kant had. Maar zijn rationalisme is dichter bij die van Leibniz Descartes.

Biografie en bouwt

De zoon van een ambachtsman, studeerde lutherse theologie en filosofie in Breslau. Vanaf 1699 studeerde hij natuurkunde en wiskunde in Jena. In 1702 verhuisde hij naar Leipzig, waar hij behaalde zijn doctoraat in de filosofie met het proefschrift praktijk Philosophia universalis mathematica methodologische dienstplichtige. Hij werd professor in de wiskunde aan de universiteit van Halle, op aanbeveling van Leibniz. Zijn denken en les Oratio van Sinarum Philosophica beoefende de filosofie van de Chinezen, wordt gevraagd veel professoren van de theologie en piëtisten beschuldigden hem, onder andere, een atheïst, dus het werd afgewezen bij beschikking van Frederik Willem I van Pruisen, die vreesden dat de ideeën van Wolff uitgedrukt diende als een excuus voor de soldaten te deserteren. De beschuldiging van atheïsme ongegrond was; in zijn latere werk Theologia Naturalis, verdedigt het idee van een noodzakelijk wezen, schepper en voorzorg, en het vat van God als meest perfecte en zeer reëel. Maar niet zonder betekenis dat zijn denken gaf aanleiding om die beschuldiging en protestantse theologen zag al vroeg in zijn rationalisme een neiging tot vervormen en verkeerd interpreteren religie en christendom.

Verbannen uit Pruisen en zijn werken verboden in 1723, werd tot 1740 verwelkomd door de landgraaf van Hessen-Kassel en doceerde aan de universiteit van Marburg, één van de belangrijkste intellectuele centra van het protestantisme. Hij riep in 1740 door Frederik II van Pruisen, keerde hij terug naar Halle, waarvan de Universiteit werd genoemd kanselier in 1743. Twee jaar later won hij de titel van baron. Halle Wolff bleef tot aan zijn dood. Zijn overvloedige, in het Duits en Latijn, wordt opnieuw uitgegeven sinds 1962 door HW Arndt en JF Cole respectievelijk onder: deutsche Schriften Gesammelte Schriften en Gesammelte lateinische.

Het denken

Het fundamentele werk van Wolff was de onthulling en de interpretatie van de filosofie van Leibniz, maar afgezien van het idee van de monade en vervang vooraf vastgestelde harmonie met Spinoza's theorie van de correspondentie tussen de orde van denken en de werkelijkheid. Geschillen tussen katholieken en protestanten, aan de ene kant, en aan de andere, met name Descartes en Leibniz geïnspireerd zijn filosofische methode; dat wil zeggen, hij wilde hetzelfde als wiskunde. Dit is Wolff ingeschreven in de scherpste rationalisme; bedoelingen en niet origineel, met krachtige capaciteit van systematisering, gewoon verspreid het in hun lessen en handleidingen, met meer diepgang dan de beweging genaamd de Verlichting in de s. XVIII.

In het voorwoord van de tweede editie van de Kritiek van de zuivere rede, Kant Wolff beschouwt 'de grootste van alle dogmatische filosofen. " Zeker, Wolff werd verspreid leibniziaanse rationalisme op een systematische-dogmatische rationalisme. In zijn rationele gedachten over God, de wereld en de ziel van de mens, en boven alles in het algemeen metafysica probeert te harmoniseren met het christelijk geloof, maar objectiveren en vereenvoudiging van concepten, dus dat was het onderwerp van kritiek van Kant. Het is opmerkelijk dat Kant de filosofie en metafysica ontmoette meer door middel van Leibniz en Wolff, dan geldende in het Duits het onderwijs, die door de meest realistische filosofen. Wolff dacht dat haar werk te verzamelen wat hij 'eeuwige filosofie' genoemd, terwijl het in feite uit de buurt van haar, realist filosofie van zijn, om zich te wijden aan een rationalisme dat Kant was terecht te bekritiseren. Wolff beweerde een absolute rationele zekerheid, dat was om de irrationele rationeel en noodzakelijk en voorwaardelijke verminderen, en de grenzen te verwijderen tussen principe van voldoende reden en tegenspraak. Voor Wolff, alles echt is rationeel en alle rationele is echt; Zo opende de weg naar het idealisme en daarom monisme; en zo, later auteurs, geïnspireerd door Spinoza, Leibniz, Wolff, zou de S line beïnvloeden. XIX in een verklaard idealisme, uit te werken in het pantheïsme of materialisme.

Arthur Schopenhauer, in zijn Parerga en Paralipomena, kritiek Fichte, Schelling en Hegel, Wolf zegt: "Wat de mens is zo waardig, echter, in vergelijking met hen, Christian Wolf, zoals onlangs geschat door de drie sofisten, dat ze zelfs beschimpen en gaf él¡ Hij had gedachten van de waarheid; Zij echter louter woorden en zinnen met de bedoeling om te misleiden. '

Zijn morele is even rationeel. In Ius naturae ontwikkelde hij zijn theorie van natuurlijke wet, de rationalist Pufendorf lijn en ook verbonden met de natuurlijke wet. Stelt de correlatie tussen recht en de plicht. Hij gelooft dat de mens taken naar zich toe, tegenover de maatschappij en God. Een van de belangrijkste taken van de mens wordt geperfectioneerd en geluk te bereiken. Ook moet de mens ook het bevorderen van de volmaaktheid en het geluk van anderen. Maar in dit alles heeft zijn rationalisme niet mogelijk om goed inzicht in de relatie en de verschillen tussen verstand en wil, tussen vrijheid en verantwoordelijkheid, tussen de essentie en de daad van zijn. Hun idee van betuttelende staat invloed op de verlicht despotisme. Wolff voetafdruk in het sociaal contract Rousseau waarschuwt ook. Van belang zijn voor de Duitse taal was het wetenschappelijk gebruik ervan door Wolff, waardoor de Duitse filosofische terminologie te beveiligen. Wolff noemen haar de "eeuwige wijsbegeerte" naar zijn denken geholpen misleid door die naam, veel neoscholastics van s. XIX met stopzetting door hem beïnvloed, belasten zelf deels het realisme van de scholastieke traditie, en waardoor ze bepaalde speculatieve nutteloze controverse, die begon uit te blinken in de twintigste eeuw. Een Wolff is te wijten, p. bv., die duurde lang de misleidende naam "rationele psychologie" ter onderscheiding van "empirische" wat moet eerder genoemd 'filosofische psychologie "die ook en kan niet langer worden empirisch .

Wolff werken

Latijnse werken

  • Philosophia universalis praktijk methodologische mathematica dienstplichtige. 1703.
  • Dissertationes pro gek. 1703.
  • Aërometriae Elementa, in Quibus portie Aeris vires propietates ac iuxta methodum geometrarum demonstratur. 1708.
  • Elementa Matheseos Universae, IV vols. 1713-1715.
  • Lexicon mathematicum. 1716.
  • Sapientis van differentia nexus rerum et fatalis necessitatis, 1724.
  • Oratio van Sinarum praktijk philosophia. In solemni Panegyri Recitata. 1726 ..
  • Philosophia rationalis sive Logica. Methodologische Scientifica pertractata. 1728. Begeleid door Discursus praeliminaris van philosophia in gegenereerd.
  • De intellectus et non systematici systematici differentiatie. Marburg, 1729.
  • "Van hypothesibus philosophicis" in Horae Subsecivae Marburgenses, trim. Vern. 1729.
  • Philosophia premium sive ontologie. 1729.
  • Kosmologie generalis. 1731.
  • Psychologia Empirica. 1732.
  • Psychologia rationalis. 1734.
  • Theologia naturalis. II Vols. 1736-1737.
  • Philosophia universalis praktijk. II Vols. 1738-1739.
  • Ius naturae methodologische Scientifica pertractatum. VIII Vols. 1740-1748.
  • Compendium elementorum Matheseos Universae, 1742.
  • Ius gentium pertractatum methodologische Scientifica. 1749.
  • Institutiones juris naturae et gentium. 1750.
  • Philosophia moralis sive Ethica. V Vols. 1750-1753.
  • Oeconomica. II Vols. 1754-1755.

Werkt in het Duits

  • Aller-Gründe Anfangs Mathematischen Wissenschafften, 1710
  • Vernünfftige Gedancken von den Kräfften des menschlichen Verstandes und ihrem richtigen Gebräuche in Erkäntnis der Wahrheit, 1713 ..
  • Vernünftige Gedanken von Gott und der Welt der Seele des Menschen, auch allen Dingen überhaupt, 1720 ..
  • Vernünftige Gedanken der Menschen von Thun und Lassen. 1720 ..
  • Vernünftige gesellschaftlichen Gedanken von dem Leben der Menschen, 1721.
  • Allerlei nützliche Versuche, dadurch genauer Erkenntnis zu der Weg der Kunst und Natur wird gebähnet. 4 delen. 1721-1723 ..
  • Vernünftige den Gedanken von der Natur Wirkungen. 1723.
  • Vernünftige Absichten von den Gedanken der Dinge natürlichen. 1724 ..
  • Vernünftige Gebräuche Gedanken von dem Menschen in der Theile, Thieren und Pflanzen. 1725 ..
  • Ausführliche eigenen Nachricht von seinen Schriften. 1726.
  • Ervaring Physica oder Allerhand nüzliche Versuche, dadurch genauer Erkenntniß zu der Weg der Kunst und Natur wird gebahnet 1727.
  • Entdeckung wahren der von der Ursache des Wunderbahren Vermehrung Getreydes, 1725.
  • Natur- und des Grundsätze Völckerrechts, 1754.

Postume werken

  • Christian von Wolff Briefe aus den Jahren 1719-1753, St. Petersburg, 1860.
  • Leibniz und zwischen Briefwechsel Christian Wolf, Halle, 1860.

Moderne edities

  • Gesammelte Werke, ed. École J. et al., Olms, Hildesheim et al., 1962ss.
  • Rede über die Philosophie der Praktische Chinesen. Trad. en tweetalige editie van Michael Albrecht. Meiner, Hamburg 1985, ISBN 978-3-7873-0795-1
  • Erste Philosophie oder ontologie. Philosophia Prima sive ontologie. EDIC. tweetalige; trad. Dirk Effertz en bewerken. Meiner, Hamburg, 2005, ISBN 978-3-7873-1720-2
  • Einleitende Abhandlung über Philosophie im Allgemeine, trans. Duitse en bewerken Günter Gawlick en Lothar Kreimendahl, Frommann-Holzboog, Stuttgart, 2006.

Edities in het Spaans

  • Rationele gedachten over God, de wereld en de ziel van de mens en alle dingen in het algemeen. Er trad. in het Spaans: bewerken A. Gonzalez Ruiz, Madrid, Akal, 2000.
(0)
(0)
Volgende artikel Khameleon

Commentaren - 0

Geen reacties

Voeg een Commentaar

smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile
Tekens over: 3000
captcha